Zarys mitologii

Na Ayavii występuje niezliczona ilość różnorakich wierzeń i religii, czasem różnych od siebie, czasem zaś bardzo podobnych. Przedstawiona poniżej kosmogonia i lista bogów były przyjęte jako oficjalne w Imperium Vayal, a po jego rozpadzie odziedziczone przez Dziewięć Królestw. Również plemiona, które najechały i zniszczyły Królestwa, zaakceptowały te wierzenia jako swoje, lekko jedynie modyfikując szczegóły.

W pierwotnej Pustce jeszcze zanim zaczął płynąć czas egzystował Bezimienny Bóg. On to sprawił, że istnienie zaczęło istnieć. Wpierw ze swojego łona uformował Kowadło Stworzenia. Jako pierwsze powstały koła czasu, które sprawiły, że ten zaczął płynąć. Następnie kopuła niebios wyznaczyła granice istnienia. Dalej, Bezimienny zaczął zaludniać swój świat orszakami gwiazd. Oprócz nich stworzył też boginie i bogów, którzy pomagali mu w dziele stworzenia.

Spośród nich najbardziej wyróżnili się Tepala i Agis. Ona to ukuła sferę wewnątrz sfery niebieskiej, która to stała się powierzchnią ziemi. On zaś otulił ją lekkim płaszczem chmur i&nbspoblał bezmiarem oceanów. Tych dwoje zostało pierwszym niebiańskim małżeństwem, które pobłogosławił sam Bezimienny.

Kowadło Stworzenia zostało ustawione na północnym końcu sfery Ayavii, a bogowie zaczęli dzieło stwarzania gór, pól, rzek, jezior, świata roślin i zwierząt. Słowem: wszystkiego co dziś ogląda ludzkie oko, jak i tego, co przepadło z biegiem wieków.

Tepala i Agis mieli potomstwo, z którego każdy bóg wyspecjalizował się z pewnym aspekcie stworzenia. Bogowie łączyli się także z gwiazdami, gdyż te wówczas często odwiedzały powierzchnię Ayavii.

Było więc pięć pokoleń stworzeń Bezimiennego: gwiazdy, bogowie, duchy, ludzie i&nbspzwierzęta.

Jednak najstarsza z gwiazd widząc sielankę Pierwszego Wieku i czując upływ czasu zniecierpliwiła się beztroską Bezimiennego. Gwiazda ta miała na imię Erdarok i wówczas była najjaśniejsza ze świecących na nieboskłonie. Eony szukał on w swojej duszy sposobu na przyspieszenie rozwoju świata. W końcu uznał, że aby stwarzanie się świata mogło trwać, to musi zostać zakończone. Potrzeba żyjących istot miała wzbudzić w nich kreatywność.

Zakradł się więc potajemnie do Kowadła Stworzenia i rozbił je w drobny pył. Od tego dnia nic ponad to co zrodziła ziemia, bądź wykonano pracą rąk nie mogło zostać stworzone. Wstąpił więc na świat głód. Aby przed nim się chronić, stworzenia zaczęły rywalizować między sobą, co zaowocowało przemocą i nienawiścią.

Bezimienny Bóg widząc dzieło zniszczenia ukarał Erdaroka, odbierając mu jego blask. Sam zaś wyruszył wraz z większością gwiazd na poszukiwania drobinek Kowadła.

Po odejściu Bezimiennego Boga, Ayavia znalazła się pod zarządem następujących bogów:

Agis i Tepala objęli zwierzchnie rządy.

W wyniku zdrady i zgaszenia Erdaroka, dwoje bogów: Yolor i Agaja wykuli kolejno złotą i srebrną tarczę aby oświetlać świat za dnia i nocą.

Yolor i Agaja zrodzili Nurira i Oynę. Ten pierwszy chciał pójść w ślady rodziców, jednak był zbyt gwałtowny i porywczy. Jego dziełem są błyskawice na krótki czas rozświetlające mrok. Oyna z kolei stała się strażniczką mądrości gromadzonej przez wieki.

Inne dzieci Agisa i Tepali to Wuttar, Yala, Kwarn, Fostil, Leiena i Ulis. Ci bogowie mniej cenili sobie ludzkie towarzystwo i po Wojnie szczególnie zaprzyjaźnili się z duchami i&nbspzwierzętami, obejmując nad nimi zwierzchność.

Na Ayavii zostały też dwie, stworzone niedługo przed zniszczeniem Kowadła, gwiazdy: Elaya oraz Isatha. Choć siostry, różniły się jednak charakterem. Elaya była niezwykle łagodna i pogodna, Isatha zaś lubowała się w namiętności i przemocy. Legenda głosi, że ta druga została zabita przez swojego ludzkiego sługę.